Υπάρχουν υπόγειες σήραγγες σε μήκος χιλιάδων χιλιομέτρων στις ΗΠΑ...
Εγκαταλειμμένα συστήματα υπόγειων σιδηροδρόμων...
διαδρομές που δε χρησιμοποιούνται...
και ερειπωμένα ορυχεία...
Τα περισσότερα δεν έχουν καν λόγο ύπαρξης.
...συμβαίνει έξω από τα τείχη.
Η αποψινή καταιγίδα δημιουργεί πολλά προβλήματα στον Κόλπο.
ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΘΥΕΛΛΗΣ
Ο Πιτ Γκίτινγκ θα μας δώσει την πρόβλεψη.
Θα σας δείξουμε τι θα συμβεί αν οι προβλέψεις επαληθευτούν.
Όλα στο κανάλι 7 στις 11.
Τι έχει 12 εκατομμύρια μάτια, 192 εκατομμύρια δόντια...
και απλώνεται από τη γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ
ως τους Δίδυμους Πύργους;
Είναι η οργάνωση Hands Across America, μια ανθρώπινη αλυσίδα...
από καλούς Σαμαρείτες που στέκονται ενωμένοι...
μέσα από σπαρμένα χωράφια και μενεξεδιά βουνά...
πέρα από καρποφόρες πεδιάδες κι από ακτή σε ακτή.
Σωστά, αυτό το καλοκαίρι, έξι εκατομμύρια άνθρωποι...
θα δώσουν τα χέρια για να καταπολεμήσουν την πείνα στις ΗΠΑ.
Στο τοπικό σας δισκοπωλείο...
θα μάθετε πώς μπορείτε να συμμετέχετε κι εσείς.
ΠΡΟΚΥΜΑΙΑ ΣΑΝΤΑ ΚΡΟΥΖ
Βάλε δύναμη.
Μάλλον έχασα την ευκαιρία να γίνω πρωταθλητής.
1986 ΣΑΝΤΑ ΚΡΟΥΖ
Άκου.
Μπορείς να αποχωρήσεις τώρα με το δεύτερο βραβείο...
ή να επιλέξεις να συνεχίσεις για το πρώτο.
Εντάξει.
Τι λες, Άντι, θα σταματήσουμε ή θα συνεχίσουμε;
Μη με κοιτάς, είναι τα δικά σου γενέθλια.
Θέλω το νούμερο 11.
-Ναι; -Εκείνο;
Ναι.
Ναι, εκείνο.
-Ευχαριστώ, φίλε. -Να 'σαι καλά.
Ελπίζω να μην έχει εφιάλτες με αυτή την μπλούζα.
Έμπλεξα κερδίζοντας μια μπλούζα για την κόρη μου.
Καλό κι αυτό.
Ήταν τρομοκρατημένη όταν το είδε στην τηλεόραση.
Θα το ήξερες, βέβαια, αν ήσουν εδώ.
Κάνουν γύρισμα κοντά στο καρουσέλ.
Μπορείς να δεις αν ζητάνε κομπάρσους.
Θέλω άλλη μια μπίρα.
Δεν μπορώ να έχω μια μπίρα;
Τι λες για το Big Dipper;
Άντι, θέλεις να δοκιμάσουμε;
Ράσελ, το ξέρεις ότι είναι μικρή για κάτι τέτοιο.
Κι εγώ σίγουρα δε θα δοκιμάσω, οπότε...
Μα την τύχη μου!
Ναι, μα την τύχη σου. Αυτό είναι.
-Πόσα εισιτήρια; -Δύο.
Δύο εισιτήρια.
Δύο εισιτήρια!
Άντι, έλα στην τουαλέτα.
Δε θέλω να πάω.
Ράσελ;
Ράσελ...
μπορείς να προσέχεις την κόρη σου;
Την προσέχω.
Μωρό μου, μείνε κοντά, εντάξει;
Δεν κάνω τίποτα.
Κάνεις συνέχεια ψαλίδι.
Απλώς περνάω καλά.
ΙΕΡΕΜΙΑΣ 11:11
Απίστευτο!
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΕΝΟΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΑΜΑΝΟΥ ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ
Τότε ο Σότο πήγε στον Ταοβάν και είπε...
«Θέλω να δεις τι έχω πράξει. Και έχω πράξει σωστά».
Και ο Ταοβάν κοίταξε και είπε...
«Είναι πολύ καλό, αλλά δεν έχεις τελειώσει».
«Τώρα θα πρέπει να δημιουργήσεις ζωή για όλα τα είδη».
«Και να τη θέσεις σε κίνηση σύμφωνα με το σχέδιό μου».
Το παγκόσμιο σχέδιο...
στο διάστημα, μια διαφορετική ουσία για να δημιουργήσει τη βοηθό του...
τη Σπάιντερ-Γούμαν.
«Μου αρέσουν όλα σε εσένα, Σπάιντερ-Γούμαν», είπε ο Σότο.
«Εδώ είναι το απέραντο διάστημα, όμως στον κόσμο δεν υπάρχει χαρά».
«Ο κόσμος χρειάζεται...»
ΕΞΟΔΟΣ
ΕΜΕΙΣ
ΣΗΜΕΡΑ
Τα καταφέραμε!
-Όχι, μπαμπά! -Γιατί;
Επειδή κοιμόσαστε όλοι πολύ.
Ελάτε. Πάμε.
-Προσέξτε! -Τα λέμε!
Πρώτα θα αφήσετε τις τσάντες σας στο σπίτι.
Κοίτα, κοίτα.
-Είσαι παππούς. -Έλα.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Μη με κρίνεις. Μη με κρίνεις.
Φιλαράκο.
Το wi-fi δε λειτουργεί.
Δε χρειάζεσαι το Διαδίκτυο. Έχεις το Εξωδίκτυο!
Καλό.
Εντάξει. Τοκ-τοκ.
Ποιος είναι;
-Εσύ. -Ποιος εσύ;
Άνοιξε την πόρτα!
Θεέ μου. Τι έχεις πάθει;
-Να πάρουμε σκύλο; -Όχι, δε γίνεται.
Να τρέχεις όσο είσαι εδώ.
Τζέισον, φάε κάτι.
Τι;
-Γιατί τα μούτρα; -Κάν' το για μένα.
Συγγνώμη. Τρέξιμο, με τίποτα.
Δε θες πια να τρέχεις;
Λατρεύεις το τρέξιμο.
Ποιος ο λόγος;
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Δε θα τα καταφέρω να πάω.
Μπορείς να καταφέρεις ό,τι κι αν αποφασίσεις.
Να οδηγώ όσο είμαστε εδώ;
-Όχι. -Όχι.
Μα αυτό αποφάσισα να κάνω.
Πού πηγαίνεις, Τζέισον; Τζέισον;
-Η Κάρα... -Παίρνω κάτι...
Πρέπει να φας το φαγητό σου.
Η Κάρα και η Χέιλι οδήγησαν με επίβλεψη.
Μα δε χρειάζεται να ξέρεις οδήγηση...
όταν είσαι αθλητής των Ολυμπιακών.
-Θεέ μου. -Εσύ τρέχεις.
Να τρέξεις στην άμμο.
Γιατί;
Γιατί είναι δυσκολότερο, εντάξει; Δεν έχεις πρόσφυση.
Με προπόνηση στην παραλία, στο σταθερό έδαφος θα απογειωθείς.
Θα πάμε στην παραλία;
Αργότερα. Μόλις τακτοποιηθούμε.
Σε ποια παραλία;
Της Σάντα Κρουζ.
Ο Τζος, η Κίτι και τα κορίτσια θα είναι εκεί.
Τι κάνεις;
Είναι μαγικό κόλπο. Το άφησα εδώ πέρσι.
Εντάξει. Για να το δούμε.
Αυτό είναι μια μπούρδα.
Βρίζουμε και στο τραπέζι τώρα;
Όταν δείχνεις κάποιον με το δάχτυλο, τα άλλα τρία δείχνουν εσένα.
Τι σημαίνει πάλι αυτό;
Τέσσερα δάχτυλα σε δείχνουν.
Κοίτα. Βλέπεις;
Το ένα είναι ο αντίχειρας, και δείχνει εσένα.
Τι συμβαίνει;
Νομίζω ότι έχει μετατραυματικό στρες.
Δεν πήγε στο Βιετνάμ.
Εντάξει, χάθηκε.
Για 15 λεπτά, αυτό...
-Μπορεί να είναι τρομακτικό. -Δεν ξέρεις τι μπορεί να συνέβη.
Οτιδήποτε μπορεί να συνέβη.
Εντάξει. Πώς θα την κάνουμε να μας μιλήσει;
Θα πρέπει να την ενθαρρύνουμε να ζωγραφίσει...
να γράψει, να χορέψει.
Οτιδήποτε μπορεί να τη βοηθήσει να μας μιλήσει.
Θέλω μόνο το κοριτσάκι μου.
Όλα θα πάνε καλά.
Συγγνώμη.
Πρέπει να καπνίσω.
Δεν καταλαβαίνω γιατί να έχουμε εξοχικό δίπλα στη θάλασσα...
αφού δεν πάμε στη θάλασσα.
Κι η παραλία εδώ μπροστά;
-Ποια παραλία; -Υπάρχει παραλία εδώ.
Δεν είναι παραλία αυτό. Είναι όρμος. Ακτή.
Μιλάω για πραγματική παραλία, με κόσμο και άμμο, λούνα παρκ...
Έχει πολύ κόσμο εκεί και...
έχει και περίεργους τύπους και...
δεν πηγαίνω σε εκείνη την παραλία. Δε θα πάμε.
Εντάξει, θα το ακυρώσω.
Εντάξει.
Απλώς με χαλάει, αυτό είναι όλο.
Θέλω να πω...
ξέρω ότι ο Τζέισον το περίμενε πολύ.
Είναι το πρώτο καλοκαίρι που ερχόμαστε αφότου πέθανε η γιαγιά.
Ξέρω ότι του στοίχισε πολύ.
Θα φύγουμε πριν νυχτώσει.
Ναι.
Ναι. Ναι.
Θα περάσουμε φοβερά. Και θα διασκεδάσεις.
Αλήθεια, τώρα, δε θα με φιλήσεις;
Δε θα με φιλήσεις;
Πού είναι ο αδερφός σου;
Ο αδερφός σου, πού είναι;
Δεν ξέρω.
Αλήθεια;
Τζέισον;
Μαμά!
Μωρό μου, γι' αυτό δεν μπορείς να παίζεις εδώ.
Το ίδιο δεν έγινε και πέρσι;
Ζόρα, σε παρακαλώ.
Ναι!
Έτσι είναι!
Τι λέτε;
Ο μπαμπάς γύρισε!
Η Καραβίδα!
Αστειεύεται, έτσι;
Δεν αστειεύεται.
Έχει κασετόφωνο, έχει τα πάντα.
Δερμάτινα καθίσματα, ντουλαπάκι.
Ακριβώς.
Έχει κι από αυτά, μωρό μου!
Ξέρω, ξέρω.
Ο τύπος μου έδειξε πώς να το κάνω.
Γέρνει λίγο προς τα αριστερά, γι' αυτό πρέπει να κρατιέσαι.
Τουλάχιστον ήταν φθηνό.
Χωράμε όλοι, όμως;
Ξέρετε κάτι;
Είστε όλοι κακομαθημένοι.
Κακομαθημένοι.
Ξέρατε ότι βάζουν φθόριο στο νερό για να μας ελέγχει η κυβέρνηση;
Ξέχασα. Κανένας δεν ενδιαφέρεται για το τέλος του κόσμου.
Ίσως εσύ μας πεις τι νομίζεις ότι θα γίνει, για να το καταλάβουμε.
Ίσως μπορείς να φιλήσεις τον πισινό μου, Ζόρα.
Τι;
To «πισινός» δεν είναι βρισιά.
Γιατί μιλάμε για πισινούς;
Γιατί το είπες αυτό;
Πραγματικά θα προτιμούσα να είχες χρησιμοποιήσει μια βρισιά.
Μαμά, βλέπω ότι γελάς.
Δε γελάω.
Πού έμαθες αυτή τη λέξη;
Εντάξει, δε χρειάζεται να μιλάμε πάντα.
Κλασικό κομμάτι.
Τι σημαίνει «βάζω πέντε»;
Μιλάει για ναρκωτικά.
Όχι για ναρκωτικά. Για χόρτο. Όχι στα ναρκωτικά.
Έλα, Τζέισον.
Μπες στον ρυθμό.
Ωραία.
Καλώς ήρθατε στη Σάντα Κρουζ.
Σάντα Κρουζ!
Εντάξει, το καταλάβαμε!
Σάντα Κρουζ!
Πέντε λεπτά. Δε θα μιλήσεις.
Δε θέλω να μιλήσουμε για το ποιος δεν μπορεί να μιλήσει.
-Ρας. -Τι θα γίνει;
-Αν της συνέβη κάτι... -Τι θα γίνει;
Έφυγε!
Θεέ μου!
-Μην κοιτάτε. Μην κοιτάτε! -Είναι νεκρός;
Απίστευτο.
ΙΕΡΕΜΙΑΣ 11:11
ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΜΕΡΛΙΝ ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ
Πώς είστε;
Είχατε πει 2.30. Πού πήγε η ακρίβεια, φίλε;
-Εμείς οι Γουίλσον είμαστε χαλαροί. -Γεια.
-Για κοίτα τους! -Ωραίοι!
-Ναι! -Παράδεισος!
-Μεγάλωσες κι ομόρφυνες! -Ευχαριστώ.
-Τα κορίτσια θα χαρούν. -Τι θες;
-Μπέκα! Λίντσεϊ! -Θα φέρω μπίρα.
-Όχι. -Όχι;
-Δείτε ποιος ήρθε! -Η απάντηση είναι όχι.
Είναι αρκετά μεγάλος.
Μην την πιέζεις.
Γεια!
-Σοβαρά; Πήρες τη βάρκα; -Ναι, την πήρα.
Ωραία, φίλε.
Φοβερό. Τι πήρες; Λαστιχένια;
Σταμάτα πια.
Σίγουρα έχεις τα απαραίτητα;
-Έχεις σωσίβια; -Έχω.
-Έχεις πυροσβεστήρα; -Έχω.
Πιστόλι φωτοβολίδων;
Το ήξερα ότι θα το ξεχνούσες.
Πρέπει να πάμε μια εκδρομή μαζί.
Είμαστε ακριβώς απέναντί σας στον κόλπο, για όνομα.
Σίγουρα δε θέλεις κάτι να πιεις;
Όχι, είμαι εντάξει.
Αυτό το ροζέ είναι υπέροχο.
Είμαι σίγουρη.
Περνάτε καλά φέτος το καλοκαίρι;
Ναι, μια χαρά.
Είσαι καλά;
Ναι.
Τι;
Δυσκολεύομαι λίγο, ξέρεις...
να μιλάω.
Το καταλαβαίνω.
Απόλυτα κατανοητό.
Θα πιείτε κάτι;
Έχω πλήρες μπαρ εδώ.
Όχι. Είμαι εντάξει. Νερό.
-Εσύ θέλεις τρίτο ποτό; -Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Θα δώσω στη σύζυγο το φάρμακό της.
Όμορφο δεν είναι;
Ορίστε.
Ναι.
Τι λέμε;
Σε μισώ;
-Μου κάνει. -Σοβαρά;
-Σοβαρά. -Ωραία.
Πάντα ο ίδιος.
Ενίοτε σκέφτομαι να τον δολοφονήσω.
Άρα, τίποτα δεν άλλαξε.
Τίποτα.
Κάτι έχει αλλάξει.
Θεέ μου!
Έκανες κάτι;
Ναι. Κάτι ελάχιστο.
-Θεέ μου! -Ναι.
Είσαι όπως πέρσι.
Ευχαριστώ.
Έτσι θα έπρεπε να φαίνεται.
Το αποτέλεσμα μπορεί να κρατήσει αρκετό καιρό.
Όχι πως εσύ χρειάζεσαι κάτι, τσούλα.
Τι ήταν;
Μία ηλίθια σήραγγα.
Τα παιχνίδια στην άμμο είναι για μωρά.
Ο αδερφός σου είναι περίεργος.
Απλώς δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί.
Θα μπεις;
Όχι.
-Γιατί όχι; -Όντως, γιατί;
-Πού πηγαίνεις; -Στην τουαλέτα!
Γιατί δεν κατουράς στον ωκεανό;
Γρουσουζιά. Διπλή γρουσουζιά. Τριπλή. Μαύρη μαυρίλα.
-Σκάσε. -Εσύ να σκάσεις.
Εύχεσαι ποτέ να είχες συνεχίσει τον χορό;
Είδες; Καλύτερα τώρα παρά αργότερα.
Κάποιες φορές, ναι.
Ήσουν πολύ καλή, έτσι δεν είναι;
Ναι...
ήμουν τέλεια στα 14.
Όλες δεν ήμασταν;
Θα μπορούσα να είμαι μια σταρ του σινεμά...
αν τα κορίτσια δεν είχαν γεννηθεί την πιο λάθος στιγμή.
Πήγα στο στούντιο Στέλλα Άντλερ.
Και είχα κλείσει δύο διαφημιστικά πριν γνωρίσω τον Τζος.
Σταμάτησα τα δοκιμαστικά όταν έμεινα έγκυος.
Και όταν ήρθαμε στο Σαν Φρανσίσκο, τέλειωσαν όλα.
Χριστέ μου! Προσέξτε λίγο!
Έχουν τρελαθεί.
Συμβαίνουν πολλές συμπτώσεις, τελευταία.
-Ίσως να πηγαίναμε σπίτι. -Βέβαια.
-Νομίζω ότι είναι ώρα για ένα ποτό. -Οπωσδήποτε.
Ωραία, ας μαζέψουμε τα πράγματα.
Πού είναι ο Τζέισον;
Ο Τζέισον. Πού είναι ο Τζέισον;
Γκέιμπ. Πού είναι ο Τζέισον;
Τζέισον;
Τζέισον!
-Τζέισον! -Τζέισον!
-Τζέισον; -Τζέισον!
-Πού ήσουν; -Στην τουαλέτα.
Όχι! Μην το κάνεις αυτό!
Δε θα φεύγεις χωρίς να μου το λες!
Συγγνώμη.
Εντάξει, εντάξει. Είμαστε καλά. Είμαστε εντάξει.
-Με κατάλαβες; -Συγγνώμη.
Νομίζω ότι θα φύγουμε κι εμείς.
Ωραία.
Ναι.
Οι Χιούστον Άστρος έπαιζαν, ουσιαστικά, με έναν παίκτη λιγότερο...
και μπαίνουν στη νέα σεζόν...
Είδες το καινούργιο τους αυτοκίνητο;
Έπρεπε να το κάνει. Έπρεπε να το πάρει για να με πικάρει.
Αποστολή εξετελέσθη, λοιπόν.
Μην τρέχεις μέσα στο σπίτι!
Έχεις φρικάρει τη μαμά εντελώς.
Θα πάω για ύπνο.
11-11 το σκορ.
Βλέπετε τον Χόλιστερ, γνωστό για τις καθυστερημένες εφόδους...
-με σούπερ ταχύτητα 140 χλμ την ώρα... -Είσαι καλά;
Θα δω τα στιγμιότυπα με τους Τζάιαντς, εντάξει;
Θα σε δω μετά στο μαγικό δωμάτιο.
Καληνύχτα.
Κλείνεις το τηλέφωνο.
Βγάζεις τη μάσκα.
Νόμιζες ότι πέθανα;
Όχι. Απλώς...
δεν ήξερα αν είχες χαθεί ή κάποιος σε είχε πάρει...
Τρομοκράτες και ανώμαλοι;
Να μένεις μαζί μου και θα είσαι ασφαλής, εντάξει;
Κοίτα.
11.11.
Ώρα για ύπνο.
Ποιος είναι;
Σκεφτόμουν να αγοράσω σύνεργα για ψάρεμα αύριο.
Με τέσσερα καλάμια, θα μπορούμε όλοι να ψαρέψουμε από την προκυμαία.
Έχουμε και τη βάρκα.
Λέω, απλώς, μήπως βγαίναμε στα ανοιχτά...
χωρίς να θέλω να πιέσω κάποιον.
Γκέιμπ, θέλω να φύγω.
Να πας πού;
Δεν μπορώ να μείνω εδώ.
Δεν το αντέχω.
Μιλάς σοβαρά;
Όταν είμαι εδώ...
αισθάνομαι σαν...
να κρέμεται ένα μαύρο σύννεφο από πάνω μου...
και δεν αισθάνομαι ο εαυτός μου.
Πάντως δείχνεις να είσαι εσύ.
Ωραία. Εντάξει.
Όταν ήμουν παιδί...
πήγα στην προκυμαία με τους γονείς μου.
Χάθηκα.
Δεν ξέρω γιατί, απλώς συνέβη.
Έφτασα σε εκείνη την αίθουσα με τους καθρέφτες.
Υπήρχε κι ένα άλλο κορίτσι εκεί.
Ήταν σαν εμένα.
Ακριβώς ίδια.
Ήταν αίθουσα με καθρέφτες...
Δεν ήταν αντανάκλαση.
Ήταν πραγματική.
Ήταν πραγματική. Ήταν...
Έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Σε όλη μου τη ζωή...
νιώθω ότι ακόμα με καταδιώκει.
Ό,τι έγινε, έγινε πριν από πολύ καιρό, σωστά;
Παρατηρείς μερικές φορές μια αλληλουχία γεγονότων;
-Ναι. -Σαν συμπτώσεις.
Από τότε που έχουμε έρθει, προκύπτουν όλο και συχνότερα.
Νομίζω...
ότι την αισθάνομαι να πλησιάζει.
Ποια; Το κορίτσι στους καθρέφτες;
Δεν με πιστεύεις.
Σε πιστεύω. Σε πιστεύω.
Το σκέφτομαι.
Απλώς...
δεν το πιστεύω ότι τα κράτησες όλα αυτά μέσα σου για τόσο καιρό.
Έλα εδώ.
Το ξέρεις ότι είμαι εδώ, έτσι;
Είμαι σίγουρος ότι θα σε τσάκιζα, αλλά αν σου μοιάζει, τότε...
Εντάξει. Κακόγουστο αστείο.
Συγγνώμη, λάθος.
Προσπαθώ να σου φτιάξω τη διάθεση.
Να πάρει.
Δεν έχουμε ρεύμα. Ωραία ώρα.
Γι' αυτό ο Τζος έχει εφεδρική γεννήτρια.
Χριστέ μου!
Κόπηκε το ρεύμα. Γύρισε στο κρεβάτι σου.
Είναι μια οικογένεια στην είσοδό μας.
Τι; Δεν είναι καμία οικογένεια στην είσοδό μας.
Ποιος είναι;
Είναι μια οικογένεια.
Φοβόσαστε μια οικογένεια;
Μια οικογένεια από μπαμπούλες.
-Εντάξει. Αρκετά. -Όχι.
Τι έγινε;
Ζόρα, το τηλέφωνό σου.
-Δε μιλάω. -Ζόρα!
Συγγνώμη.
Είναι κάποιος έξω;
Μια οικογένεια που στέκεται εκεί.
Μάλλον οι γείτονες.
Πλάκα μου κάνετε;
Γεια σας. Με λένε Αντελέιντ Γουίλσον.
-Σοβαρά καλείς την αστυνομία; -Είμαστε στη Σίγκαλ Γουέι 2311.
-Διακοπή είναι. -Τέσσερις άγνωστοι στο σπίτι μας.
Εντάξει, φυσικά.
-Ναι. Τι; -Θα κάνω κάτι.
-Όχι, δεν έχουμε. Τι πράγμα; -Θα μάθω ποιοι είναι.
Όχι, όμως σίγουρα θα το κάνουν.
-Γκέιμπ. -Όλα θα φτιάξουν.
-Ηρέμησε, εντάξει; -Σε 14 λεπτά;
Όχι, όχι, είναι πολύ αργά.
Όχι, δεν καταλαβαίνετε.
Να προσπαθήσουμε όλοι να είμαστε ήρεμοι;
Γκέιμπ!
Και όλα θα πάνε καλά.
Περίμενε, περίμενε. Μισό λεπτό.
Γκέιμπ!
Διακοπές ήθελα να πάω και η οικογένειά μου τρελάθηκε.
Γεια!
Μπορώ να βοηθήσω;
Μάλιστα.
Αν θέλετε να τρομάξετε κόσμο...
πιστεύω ότι διαλέξατε λάθος σπίτι.
Ζόρα.
Φόρεσε τα παπούτσια σου.
Εντάξει. Το ζήτησα ευγενικά.
Τώρα, θέλω όλοι να φύγετε από το σπίτι μου.
Ας φωνάξουμε την αστυνομία.
Το έκανα. Έρχονται σε 14 λεπτά.
Τι; 14 λεπτά;
Εντάξει, εντάξει.
Δώσε μου το ρόπαλο.
Ποιο ρόπαλο;
Του μπέιζμπολ. Το ρόπαλο. Είναι στο...
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Γκέιμπ; -Περίμενε.
-Το 'χω. Ας προσπαθήσω ξανά. -Γκέιμπ.
Όχι, όχι.
Εντάξει.
-Γκέιμπ! -Είμαι εντάξει.
Νομίζω ότι σας είπα ήδη να φύγετε από εδώ!
Αφού θέλετε να κάνουμε τρέλες...
θα τις κάνουμε!
Η αστυνομία είναι ήδη καθ' οδόν.
Έρχονται από γύρω.
-Κλειδώσαμε πίσω; -Το παράθυρό μου είναι ανοιχτό!
Ζόρα, όχι!
Γκέιμπ, Τζέισον!
Σοβαρολογώ, φίλε!
Θα σου σπάσω το κεφάλι!
Αν ήμουν στη θέση σου...
Γκέιμπ.
-Το κλειδί. -Ποιο κλειδί;
-Το δεύτερο κλειδί! -Δεύτερο κλειδί;
Τι είναι αυτά;
Να πάρει!
Μαμά;
Μείνε κοντά μου.
Τι συμβαίνει;
Τι;
Είναι εμείς.
Δεν έχουμε τίποτα εδώ.
-Είναι το εξοχικό μας. -Γκέιμπ.
Μόλις σήμερα ήρθαμε...
Μια φορά...
κι έναν...
καιρό...
ήταν ένα κορίτσι.
Και το κορίτσι είχε μια σκιά.
Οι δυο τους ήταν δεμένες...
πιασμένες μαζί.
Όταν το κορίτσι έτρωγε...
το φαγητό της ήταν ζεστό και νόστιμο.
Όμως, όταν η σκιά της πεινούσε...
έπρεπε να τρώει ωμά, γεμάτα αίμα, κουνέλια.
Τα Χριστούγεννα...
το κορίτσι έπαιρνε όμορφα δώρα...
απαλά και χνουδωτά.
Όμως τα παιχνίδια της σκιάς ήταν τόσο αιχμηρά και κρύα...
που έκοβαν τα δάχτυλά της όταν πήγαινε να παίξει.
Το κορίτσι γνώρισε έναν όμορφο πρίγκιπα και ερωτεύτηκε...
όμως η σκιά...
την ίδια στιγμή, γνώρισε τον Έιμπραχαμ.
Δεν είχε σημασία αν τον αγαπούσε.
Έτσι κι αλλιώς ήταν δεμένος στον πρίγκιπα του κοριτσιού.
Τότε, το κορίτσι γέννησε το πρώτο της παιδί...
ένα όμορφο κοριτσάκι.
Όμως η σκιά...
γέννησε ένα μικρό τέρας...
Η Ούμπρε γελούσε όταν γεννήθηκε.
Το κορίτσι γέννησε ένα δεύτερο παιδί...
ένα αγόρι αυτή τη φορά.
Έπρεπε να ανοίξουν την κοιλιά της για να τον βγάλουν.
Η σκιά έπρεπε να τα κάνει όλα...
μόνη της.
Τον ονόμασε Πλούτο.
Ήταν γεννημένος να αγαπά τη φωτιά.
Η σκιά, λοιπόν...
μισούσε τόσο πολύ το κορίτσι...
και για τόσο πολύ καιρό...
μέχρι που μια μέρα, η σκιά κατάλαβε...
ότι ο Θεός τη δοκίμαζε.
Συγγνώμη.
Τι θέλετε;
Πάρτε το πορτοφόλι μου.
Πάρτε το αυτοκίνητο.
Γκέιμπ.
Μπορείτε να πάρετε ακόμα και τη βάρκα.
Κανένας δε θέλει τη βάρκα, μπαμπά.
Αυτό;
Πάμε στο μηχάνημα ανάληψης.
Ποιοι είστε;
Είμαστε Αμερικανοί.
Δέσε τον εαυτό σου στο τραπέζι.
Άντι, μην το κάνεις.
Ίσως θα έπρεπε να σου κόψω κάτι.
Εντάξει.
Μην πειράξεις τα παιδιά μου.
Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου.
-Περίμενε! -Άφησέ με!
Γκέιμπ! Περίμενε!
Γκέιμπ.
-Όχι, σε παρακαλώ! -Σταμάτα!
Σταμάτα!
Γκέιμπ!
Σταμάτα, περίμενε. Περίμενε!
Εντάξει.
Μαμά.
Μικρό κορίτσι.
Τρέξε!
Φύγε.
Εμένα θέλεις, έτσι;
Όχι.
Αυτός δε φεύγει.
Πρόσεχε.
Θυμώνει εύκολα.
Όχι, όχι. Όχι αυτό.
Όχι. Όχι.
Εντάξει.
-Φοβάμαι. -Κοίταξέ με.
Θα είσαι εντάξει.
Δείξε του ένα από τα κόλπα σου.
Εντάξει.
Πηγαίνετε να παίξετε, αγόρια.
Μην κάψεις το σπίτι μας.
Σταμάτα. Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Όχι, σταμάτα.
Σταμάτα!
Έχω οικογένεια. Σε παρακαλώ μην το κάνεις!
Τι στην ευχή!
Κατέβα από το αυτοκίνητό μου!
Είσαι...
Έλα εδώ! Έλα εδώ.
Να πάρει. Έλα εδώ αμέσως!
Είπα έλα εδώ.
Μικρή, σου μιλάω.
Τι θέλετε;
Τι;
Τι θέλουμε;
Θέλουμε τον χρόνο που μας ανήκει.
Περιμέναμε αυτή τη μέρα...
εδώ και πολύ καιρό.
Το ονομάζω...
«Η Αποδέσμευση».
Αυτό είναι το δικό σου.
Γέρνει προς τα αριστερά. Γέρνει αριστερά.
Τζέισον.
Μωρό μου!
Έλα, έλα!
Έλα! Πάμε!
Κλειδιά!
-Έλα! -Μαμά!
Ζόρα!
Από εδώ! Ελάτε! Πάμε, πάμε!
Ελάτε, ελάτε.
Φεύγουμε, φεύγουμε!
Τζος; Τι ήταν αυτό;
Ποιο;
Άκουσα κάτι απ' έξω.
Καλά.
Ένα θρόισμα.
Σαν κάποιος να περπατάει.
Κάποιος περπατάει έξω από το σπίτι μας.
Κάποιος σκίουρος θα είναι.
Μπορείς να σηκωθείς και να δεις;
Έχω δουλειά.
Ίσως είναι ο πιτσαδόρος. Ίσως παράγγειλαν τα κορίτσια.
Σήκω και δες. Φοβάμαι.
Δε θέλω. Θέλω να μείνω εδώ. Θα μείνω εδώ που έχω βολευτεί.
-Σήκω και κοίταξε. -Ιησού Χριστέ.
Οφίλια, άνοιξε τα φώτα.
Ανοίγω τα φώτα.
Νομίζω ότι άκουσα την εφεδρική γεννήτρια να λειτουργεί.
Τι ξέρεις εσύ από γεννήτριες;
Μπορείς να σοβαρευτείς για δύο λεπτά; Απλώς κοίτα.
Εντάξει. Θα κοιτάξω.
Θα πάρω τα κιάλια μου.
Δε βλέπω τίποτα. Μόνο όμορφα αστέρια.
Κοιτάς στ' αλήθεια;
Ναι.
Να πάρει.
Ναι. Κάτι είναι εκεί.
Μην παίζεις, Τζος.
Δεν παίζω. Σοβαρολογώ. Κάτι είναι εκεί έξω.
Κοίτα. Πίσω από το αυτοκίνητο.
Πού; Δεν το βλέπω.
-Δίπλα στο αυτοκίνητο. Κοίτα. -Δεν...
-Να πάρει! -Τι;
Θεέ μου, είναι ο Ο. Τζέι.
Είναι ο Ο. Τζέι Σίμπσον.
Τι έχεις πάθει;
Σοβαρά τώρα;
Οφίλια, βάλε τους Beach Boys.
Παίζει τώρα το "Good Vibrations" των Beach Boys.
Γιατί όχι;
Είναι η τελευταία μας νύχτα.
-Ας το γιορτάσουμε. -Οφίλια, σταμάτα το.
Σταματάει το "Good Vibrations"...
Θα ηρεμήσεις; Δεν είναι κανένας έξω.
Πήγαινε πάλι επάνω. Έρχομαι σε λίγα λεπτά.
Όλα θα πάνε καλά.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα. Τίποτα, παιδιά.
Χριστέ μου.
Ξεκίνησε η γεννήτρια κι αναρωτιόμαστε γιατί.
Πηγαίνετε πάλι για ύπνο.
Ίσως είμαστε στα δωμάτιά μας, αλλά δεν κοιμόμαστε.
Εντάξει. Πηγαίνετε πάλι στα δωμάτιά σας.
Αύριο το πρωί, στις 10 ακριβώς,
φεύγουμε. Οπότε...
-Τι γίνεται; -Θεέ μου!
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Σταματάει το "Good Vibrations" των Beach Boys.
Οφίλια.
Οφίλια, κάλεσε την αστυνομία.
Φυσικά. Παίζει τώρα το "Fuck Tha Police" των NWA.
Τζος! Θέλουμε βοήθεια!
Άντι!
Φύγετε, φύγετε! Τρέξτε!
Έλα εδώ!
Ακολούθησέ με!
Ναι.
Τι χαμπάρια, Κακέ Τζος;
Πάμε!
Όχι! Όχι!
Όχι!
Δεν ξέρω.
Έλα!
Όχι, όχι. Σε παρακαλώ.
Όχι, όχι.
Όχι, Ζόρα!
-Όχι! Σε παρακαλώ! -Μαμά!
Όχι!
Όχι, σε παρακαλώ.
Ήταν ξεκλείδωτη.
Τελείωσα με τις βάρκες.
Τέρμα οι βάρκες.
Δεν το πιστεύω ότι είναι νεκροί.
Γιατί το κάνουν αυτό;
Ζητάμε συγγνώμη, αλλά όλες οι γραμμές είναι κατειλημμένες.
Παρακαλούμε αναμείνατε και κάποιος...
Είναι όλο μια τρέλα.
Ζητάμε συγγνώμη, αλλά όλες οι γραμμές είναι κατειλημμένες. Παρακαλούμε...
Πώς γίνεται η αστυνομία να σε έχει στην αναμονή όλη νύχτα;
Δεν καταλαβαίνω.
Είναι πολλοί οι δίδυμοι.
Πόσοι θα υπάρξουν ακόμα;
Η προκυμαία έκλεινε...
και μόλις είχαμε φύγει...
και πηγαίναμε στα αυτοκίνητά μας όταν έγινε η επίθεση.
-Σκατά. -Άνθρωποι ούρλιαζαν.
Μη βρίζεις.
...σαν παράσταση και μετά, βλέπαμε μόνο κόκκινο.
-Βλέπατε κόκκινο; -Ναι, φορούσαν κόκκινα.
Δεν ήταν καλά. Είχαν ψαλίδια...
και πήγαιναν σε ανθρώπους στο πλήθος και τους μαχαίρωναν.
Είπατε ότι μαχαίρωναν ανθρώπους;
Ναι, επικράτησε χάος και μετά αρχίσαμε να τρέχουμε.
-Από πού ήρθαν; -Τι;
Δεν ξέρω, αλλά κάποιος είπε ότι έβγαιναν από τους υπονόμους.
Τους υπονόμους; Πόσοι...
Συγγνώμη. Νομίζω ότι έρχονται.
Κυρία; Κυρία;
Ελπίζουμε όλα να πάνε καλά εκεί.
Είναι πολύ νωρίς για να πούμε τι ακριβώς συμβαίνει...
όμως φαίνεται ότι πρόκειται
για μια βίαιη, τρομακτική επίθεση...
από ανθρώπους που περιγράφονται
ντυμένοι στα κόκκινα με ψαλίδια ή κλαδευτήρια...
και το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι σπέρνουν τον όλεθρο...
στον κόσμο που βγήκε...
Και είναι σαν εμάς.
Και δεν το ξέρουν καν αυτό.
-Κρις, θα διακόψουμε τώρα. -Εντάξει.
Έχουμε νέα στιγμιότυπα από το συμβάν.
ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
Βλέπουμε έναν άντρα που φοράει κόκκινα να...
Εντάξει. Αυτό...
Είναι μάλλον μια ομάδα ανθρώπων...
που διαδηλώνουν.
Δεν είναι ξεκάθαρο αυτή τη στιγμή πώς συνδέονται με τις επιθέσεις.
-Τι είν' αυτό; -Σχηματίζουν κάτι σαν...
-Αυτοί είναι. -...ανθρώπινη αλυσίδα.
Τι κάνουν;
Δεν ξέρω, αλλά αυτό χρειάζεται φοβερό συντονισμό.
Προφανώς, αν μας βλέπουν τα παιδιά σας αυτή τη στιγμή...
να τα απομακρύνετε.
Δεν ξέρουμε τι πρόκειται να συμβεί.
Πρέπει να φύγουμε.
Τι; Αστειεύεσαι;
Ζόρα, βοήθησε τον πατέρα σου.
Μισό λεπτό, έχει παραισθήσεις. Πού θα πάμε;
-Στην αστυνομία, σωστά; -Όχι.
Πρέπει να μετακινούμαστε συνεχώς. Από την παραλιακή.
Θα πάμε προς Μεξικό.
Μεξικό;
Εντάξει.
Έχουμε εδώ όλα όσα χρειαζόμαστε.
Φαγητό, νερό, εφεδρική γεννήτρια.
Εδώ είμαστε πιο ασφαλείς από οπουδήποτε.
Πες το στον Τζος και στην Κίτι. Εδώ είναι.
Τρομάζεις τα παιδιά.
Πολύ αργά.
Σκέφτονται σαν εμάς. Ξέρουν πού είμαστε.
Δε θα σταματήσουν αν δε μας σκοτώσουν, εκτός αν τους σκοτώσουμε εμείς.
Τότε, ας στήσουμε παγίδες.
Όπως στο Μόνος στο Σπίτι.
Έτσι, όταν έρθει αυτή...
Έχεις για παράδειγμα το Μόνος στο Σπίτι;
-Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. -Γκέιμπ.
Το σχεδίαζαν αυτό.
Είναι σε πλεονεκτική θέση.
Είναι ώρα να το βάλουμε στα πόδια.
Όχι να αραδιάσουμε Micro Machines στο πάτωμα.
Τι είναι τα Micro Machines;
Τι είναι το Μόνος στο Σπίτι;
Δεν πάμε πουθενά. Τελική απόφαση.
Δεν παίρνεις πια εσύ τις αποφάσεις!
Άρα...
αυτό σημαίνει ότι παίρνουμε το αυτοκίνητό τους;
Ελάτε, ελάτε.
Ποιος έχει τα κλειδιά;
Έλα.
Πάμε!
Μπείτε στο αυτοκίνητο.
-Εγώ θα οδηγήσω. -Αποκλείεται.
Της είπα όχι.
Το πόδι του μπαμπά είναι χάλια. Εσύ έχεις χειροπέδες. Θα οδηγήσω εγώ.
Ζόρα! Όχι!
Σκότωσα πιο πολλούς από εσάς.
Όχι βέβαια.
Σκότωσα τις δίδυμες.
Λάθος. Εγώ μόλις σκότωσα τη δεύτερη.
Εγώ σκότωσα την Κίτι.
Άρα, έχουμε έναν, έναν, έναν και δύο.
Εγώ σκότωσα δύο. Σκότωσα εμένα και τον Τζος, άρα...
Δεν έχει σημασία! Ζόρα, κάθισε πίσω.
-Κοιτάξτε! -Όχι.
Σηκώστε τα παράθυρα!
Μάλλον θα πρέπει...
να πας προς τα πίσω.
Δεθείτε.
Ζόρα!
Πού είναι; Την πέτυχα;
Να πάρει! Εκεί είναι.
Εκεί είναι! Χριστέ μου!
Ζόρα!
Πρόσεχε!
Οδηγείς πολύ γρήγορα!
Τώρα πέθανε όμως, σωστά;
-Τι κάνεις; -Μαμά!
Πού πηγαίνει;
Έφυγε.
Η μαμά σας βγήκε από το αμάξι.
Εκείνο είναι το αυτοκίνητό μας;
Είναι αυτό που μοιάζει με εμένα.
-Να πάρει. -Τι;
Μείνετε στο αυτοκίνητο. Κλειδώστε τις πόρτες.
Τι κάνει;
Είναι παγίδα.
Βγείτε έξω.
Σε παρακαλώ.
Όχι.
Όχι!
Τζέισον;
Τζέισον!
Τζέισον;
Τζέισον!
Όχι!
-Άντι! -Μαμά!
ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΜΕΡΛΙΝ ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ
Εδώ.
-Ας κρυφτούμε εδώ. -Εντάξει.
Θα έχουν και επιδέσμους.
Η μαμά ξέρει τι να κάνει.
Κοίτα.
Είναι η γραμμή.
Είναι σαν αρρωστημένη παράσταση.
Πού είναι;
Πώς είναι να μεγαλώνεις με τον ουρανό.
Να αισθάνεσαι τον ήλιο, τον αέρα, τα δέντρα.
Όμως ο κόσμος σας τα θεώρησε όλα δεδομένα.
Είμαστε κι εμείς άνθρωποι, ξέρεις.
Μάτια, δόντια, χέρια, αίμα.
Ακριβώς σαν εσάς.
Κι όμως...
άνθρωποι έχτισαν αυτό το μέρος.
Μάλλον έμαθαν πώς να φτιάχνουν ένα αντίγραφο του σώματος...
αλλά όχι της ψυχής.
Η ψυχή παραμένει μία και τη μοιράζονται δύο.
Δημιούργησαν τους Δεμένους...
για να τους χρησιμοποιήσουν στο να ελέγχουν τους επάνω.
Σαν μαριονέτες.
Όμως απέτυχαν και τους εγκατέλειψαν.
Για πολλές γενιές, οι Δεμένοι συνέχισαν χωρίς σκοπό.
Όλοι τους τρελάθηκαν εδώ κάτω.
Και μετά ήρθαμε εμείς.
Βάλε δύναμη.
Μάλλον μόλις έχασα την ευκαιρία να γίνω πρωταθλητής.
Θυμάσαι;
Γεννηθήκαμε με ένα χάρισμα.
Θέλω το νούμερο 11.
Ναι;
Άντι, θέλεις να δοκιμάσεις;
Ο Θεός μάς έφερε κοντά εκείνη τη νύχτα.
Ιερεμίας 11:11
Δεν έπαψα ποτέ να σε σκέφτομαι.
Πώς θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα.
Ότι θα μπορούσες να με πάρεις μαζί σου.
Χρόνια μετά τη συνάντησή μας...
έγινε το θαύμα.
Τότε είδα τον Θεό.
Και Εκείνος μού έδειξε τον δρόμο.
Κι εσύ το ένιωσες.
Στο τέλος του χορού μας...
οι Δεμένοι είδαν ότι ήμουν διαφορετική.
Ότι μπορούσα να τους βγάλω από τη δυστυχία τους.
Βρήκα την πίστη μου...
και ξεκίνησα την προετοιμασία.
Πήρε χρόνια σχεδιασμού.
Όλα έπρεπε να είναι τέλεια.
Δε χρειαζόταν απλώς να σε σκοτώσω...
έπρεπε να κάνω τη διαφορά...
που θα μπορούσε να δει όλος ο κόσμος.
Τώρα είναι η δική μας στιγμή.
Η δική μας στιγμή στον επάνω κόσμο.
Και να σκεφτείς...
ότι αν δεν ήσουν εσύ...
δε θα είχα χορέψει ποτέ.
Μωρό μου.
Μωρό μου!
Σε βρήκα.
Κοίτα, κοίτα.
Έφυγαν όλοι τώρα.
Εντάξει;
Δεν μπορούν να σε βλάψουν.
Καταλαβαίνεις;
Όλα θα γίνουν όπως ήταν.
Ναι.
Δεν πήγε στο Βιετνάμ.
Εντάξει, χάθηκε.
Για 15 λεπτά, αυτό...
Μπορεί να είναι τρομακτικό.
Δεν ξέρεις τι μπορεί να συνέβη.
Οτιδήποτε μπορεί να συνέβη.
Εντάξει. Πώς θα την κάνουμε να μας μιλήσει;
Θα πρέπει να την ενθαρρύνουμε να ζωγραφίσει...
να γράψει, να χορέψει.
Οτιδήποτε μπορεί να τη βοηθήσει να μας μιλήσει.
Θέλω μόνο το κοριτσάκι μου.
Εντάξει. Έφυγε!
Σου είπα να την προσέχεις.
Ναι, ναι.
-Δες πώς είσαι. -Δε φταίω που έφυγε.
-Δες πώς είσαι. -Δε φταίω εγώ...
Ναι, δες εμένα. Δες κι εσένα.